dr. cem çetin

bugün Türkiyede entegre raporlama adlı raporun lansmanına* katıldım günlüğüm.. lansman amma da havalı kelime ha.. neyse şimdi etimolojik tartışmalara girmek niyetinde değilim seninlen.. zaten girsem nolur hep sen kazanıyorsun.. onun için uzak duruyorum bundan.. ne demişler “lugatta pehlivanlık olmaz!”.. ne zamandır bu entegre rapor olayı ilgimi çekiyordu.. bugünkü etkinlik bu bakımdan iyi geldi.. ve tabii ki hemen iç denetimi düşündüm.. iç denetim ve entegre raporlama.. nasıl bir örtüşme olabilir.. daha evvel bu konuyla ilgili arkadaşım Şafak Ağdeniz’in (muaaasssebe denetmeni devrelerimden Serkan kardeşimin eşi) yazdığı entegre raporlamada iç denetimin rolü* adlı oldukça başarılı ve çok faydalandığım bir makalesini okumuştum.. işte bugünkü program okumalarımı büyük ölçüde destekledi.. ve şu kanaata vardım: entegre raporlamada (özellikle danışman olarak) mutlaka iç denetçiler de yer almalı.. çünkü bu rapor adeta “gelişmiş bir faaliyet raporu”.. ancak bir farkı var: değer analizi olduk...

"Geçmiş değil bugün gibi  Yaşıyorum hala seni  Sen hep benim yanımdasın  Gündüzümde gecemdesin  Çalınmasın söylenmesin  Sen benim şarkılarımsın"   tavşana... "ee şimdi ne olacak" dedin.. giderken.. biterken.. bir başka boyutu daha var mı? acının sonlandığı bir uğrak.. zamanı yutan bir kara delik gibi tüm hüznü emen bir anafor.. o an sokaktaki kimsesiz bir kediyi düşündüm aslında, tüm bunlardan daha basit olaraktan.. artık sevilmeyen, fırlatılıp atılan bir kimsesiz kediyi.. yiyecek bulmak zorunda olan, alışkanlıklarının çok ötesinde bir yaşama mahkum edilen bir yalnız kediyi.. yaşam, mutluluk, ayrılık ve ölüm hepsi aynı ağızdan çıkıveriyor.. havayla buluşuyor.. bir sihir mi yoksa bu.. bir nefeslik dinlenmelik.. ayrılığın vurduğu bu akşamda öylece yürüdüm senin yönüne sırtımı dönmeye cesaret edemedim.. belki de kıyamadım.. her şeye rağmen ya da hiçbir şeye rağmen.. ee şimdi ne olacak? beni bırakmadın çünkü zaten hiç birlikte değildik ki.....

geçen gün değindiğim “yapıcı tatminsizlik” bahsinden devam edecek olursak.. sevgili günlük, şimdi “tamam ama bunları nasıl yapabiliriz” dediğini duyar gibi oluyorum.. tamam da kurumlarımızda örneğin üniversitede ayniyattır, satın almadır, inşaattır, maaştır.. bunlar yerine kurumun ana faaliyet konularında –ki üniversitede bu eğitim ve bilimsel faaliyetler oluyor- denetimi yapabilecek selahiyete nasıl ulaşacağız? tabbi ki öncelikle bilimsel anlamda bu süreçleri denetleyebilecek yeterliliği haiz olmak gerekiyor.. aslında mevzuatta yeri var ancak güdük doğmuş.. İç denetçi adayları belirleme, eğitim ve sertifika yönetmeliğinin 6/b-3 bendinde “Araştırma görevliliğinde geçen süreler dahil olmak üzere, doktora unvanını almış öğretim elemanı olarak en az sekiz yıl” çalışmış olanların sınava girme şartını sağlayabileceği ifade edilmiş.. şimdi bir akademisyen düşünelim.. doktor olmuş ve toplam sekiz yıldır hoca ve biz diyoruz ki şimdi sen sınava girebilirsin.. ve eğer kazanırsan hocalıktan i...

"Yaşamak güzel şey doğrusu Üstelik hava da güzelse Hele gücün kuvvetin yerindeyse Elin ekmek tutmuşsa bir de Hele tertemizse gönlün Hele kar gibiyse alnın Yani kendinden korkmuyorsan Kimseden korkmuyorsan  dünyada Dostuna güveniyorsan İyi günler bekliyorsan hele İyi günlere inanıyorsan Üstelik hava da güzelse Yaşamak güzel şey Çok güzel şey doğrusu." "yaşamak güzel şey doğrusu" Anday'dan budur denilecek bir şiir.. sade, içten ama bir o kadar da gizemli.. mensubu olduğu garip akımını bağırıyor adeta.. benim içinse ikindiyi anlatıyor.. en güzel zamanı yani.. istanbulun herhangi bir yerindeki ikindiyi.. sağlığın yerinde, bir sorunun yok, dostlarınla bir iş gününü bitirmişsin ve akşama yapman gereken bir işin yok.. yani "takılma" hakkın var.. üstelik önü açık.. hava güzel, akşam iniyor.. yavaştan ışıklar yanıyor.. sıradan birisin, "insanlar arasında bir insan".. yanında arkadaşların ha...