dr. cem çetin

Bugün iç denetimde “yapıcı tatminsizlik” kavramı üzerine konuşmak istiyorum sevgili günlük… “Ne bu yaaa, yeni kavramlar mı uyduruyorsun… ‘zate’ son on yıldır yaşadığımız mesleki kavram sağanağından bıkmışım ha!” dediğini duyar gibiyim. Evet, yeni bir kavram çerçevesinde anlatacağım konumu. Şimdi mesleğe yeni başladığımızda eski alışkanlıklarımıza uygun hareket etmeyi bir yere kadar mantıklı buluyorum. Bu bağlamda “teftişçilik” anlayışını da, denetim konularını da handiyse hepten aldık ve denetim evrenimizi bunlardan oluşturduk. Hani derler ya: “Tilkinin kırk türküsü var, kırkı da tavşan hakkında…” Biz de: maaştı, ayniyattı, ihaleydi, alımdı, satımdı… diye diye günlerimizi geçirdik. Raporlarımızda verdik veriştirdik. Yanlış anlaşılmasın, hâlâ aynı türküleri söylüyoruz. Bu yazıyı her şeyi halletmiş, aydınlanmış biri gibi yazmıyorum. Henüz öyle bir “ışık” filan yok. Ama bir süre sonra bir şey oluyor… Tatminsizlik başlıyor. Ve bu aslında doğru kullanılırsa son derece müspet bir d...

Sevgili günlük, bizim bu audit işinde en mühim şey data , yaaaani veridir . Çoğu kez denetlenenler yahut yöneticiler, “Bu veriyi nereden buldunuz?” diye veri madenciliğimize hayret ediverirler de şaşırır kalırlar. Her yiğidin bir yoğurt yiyişi olduğu gibi — bu da ne demekse artık, o vakit her yiğidin karpuz yiyişi, mantı yiyişi vb. de olabilir — her denetçinin de veri toplama tekniği farklıdır. Bu az çok denetim türüne göre de değişir elbette. Farzı misal müfettiş belki biraz daha asosyal bir tutum sergilerken, iç denetçi kişisinde sosyallik oldukça yoğundur. Yani kişisel özellikler de işin içine girer. Çok sayıda üstadın rahle-i tedrisatından geçmiş biri olarak oldukça farklı kanıt edinme teknikleri gördüm diyebilirim. (Bunlar ayrı bir yazı konusu tabii.) Bazı denetçi iğneyle kuyu kazar . Milletle çok az iletişim kurar, her şeyi belge incelemesi suretiyle tespite yönelir. Buna karşılık kimi üstat da bilgiyi sosyal ilişkileri sayesinde edinir. Ben ikinci grubun — tecrübeli olmak k...