Denetim Günlükleri: Denetçi Eli!

Denetçi eli diye bir şey var sevgili günlük...

Denetçinin kötüyü çeken eli...

Ve kesinlikle rastlantı filan da değildir.

Bir çuval dolusu evrak alırsın ve seçtiğin örneklem genellikle problemli olanlardır.

Bu belki de “el vererek/el alarak” üstattan çırağa geçen bir haslet...

Yani şimdiki uygulamalar gibi yok en küçük kareler, yok ki-kare testi, şu bu değil...

Doğrudan aktarımla geçen bir beceridir. 😎

Gerçi bazen denetim talihsizliği de olur.

Misal bir mal müdürlüğü denetiminde üstadın veznedara hitaben:

“Senin vergi iade fişlerine bakacağım. O doğru ise tüm ilçeninkiler de doğrudur... Ya da tam tersi.” dediği bir olayı hatırlıyorum. Vergi iade fişi eskiden olan bir uygulamaydı bu arada... Ve şimdi asgari geçim indiriminin bunun yerini aldığı sanılıyor.

Neyse...

Üstat şıpatanaktan veznedarınkinde bir hata bulmuştu.

Veznedar kızardı...

Bozardı...

Üstat ise durur mu?

“Tamam o zaman...” deyip bütün ilçenin evrakını incelemeye koyuldu.

Ve fakat...

Tek bir hata bile bulamadı. 😄

Sonuç tam bir zaman kaybıydı tabii ki.

Ancak bunlar olası şeylerdir.

Asıl olan, denetçinin çektiği evrakın ya da incelemeye aldığı uygulamanın illa ki hatalı olmasıdır.

Denetçinin unvanı ya da kurumu önemli değildir.

Bu genel bir ilkedir. 😎

Söz gelimi askerî bir denetimde de denetçi, en dağınık dolabı eliyle koymuş gibi bulur. Ya da atışı kötü personeli hemencik seçiverir.

Akşam gelen banka mutabakatında hesaba geçmemiş bir tutar kadar denetçiye: “Ben buradayım...” diyen bir şey yoktur.

Ve denetlenen bu durum karşısında dışından: “Üstat nasıl olmuş anlamadım doğrusu, ben bir bakıp geleyim...” derken...

İçinden ise:

“Lanet herif nasıl da gördü... Hay ben böle denetimin de, işin de...”

şeklinde sövgü literatürüne eşsiz katkılar sağlar. 😄

Aynı şekilde yüzlerce dosya arasından en sorunlusunu çekmek de denetçinin ruhuna işlemiştir.

Dosyaların önüne gelirsin...

Bakarsın...

Dokunursun...

Ve elin gider.

Tam ona...

Sonra dosyayı açarsın.

Bir şey çıkar.

Nasıl?

Bilmiyorum günlük...

En küçük karelerle açıklayamazsın.

Ki-kare testiyle ölçemezsin.

Örnekleme metodolojisine de pek sığmaz.

Belki yılların verdiği tecrübedir...

Belki mesleki sezgidir...

Belki üstattan çırağa geçen o meşhur “el”dir...

Ama vardır.

Denetçi eli diye bir şey vardır günlük...

Ve nedense o el...

Gidip hep yanlış dosyayı bulur.

Yanlış derken...

Denetlenen açısından yanlış tabii ki... 😛