Gece Vardiyası: Selam Baba
Selam baba...
Bugün babalar günüymüş. Ben de kutlamaya geldim yanına.. Eskisi gibi değil tabii...
Bu kez çay yoktu.. Elini öpmek de ve bir şeyler anlatan sesin de...
Sadece sessizlik vardı.
Ve mezarlıklara mahsus o tuhaf sükûnet...
Dönerken düşündüm de... Bugün hikâyenin başladığı yerden de iki kere geçtim Topkapı'daki Şeyhülislam Sokak'tan... Hani şu her şeyin başladığı yerden...
İnsan bazı sokaklardan geçerken yürümüyor aslında. Hatıralarının içinden geçiyor. Ben de biraz öyle yaptım galiba. Çocukluğumdan geçtim. Gençliğimden geçtim. Senin sesinden geçtim.
Bir de fark ettim ki baba... İnsan yaş aldıkça babasını daha iyi anlıyor. hani bir klişe vardır: Çocukken güçlü buluyor. Gençken eleştiriyor. Biraz daha büyüyünce hak veriyor.
Ama en önemlisi de şu ki sonra bir gün geliyor... Soracağı sorular birikiyor. Ama soracak adam kalmıyor. Bugün mezarın başında en çok bunu düşündüm.
İnsan kayıplarına alışıyor diyorlar. Bence alışmıyor. Sadece yokluklarını hayatın içine yerleştirmeyi öğreniyor.
Bayramlarda...
Babalar günlerinde...
Bir sokak isminde...
Eski bir şarkıda...
Birdenbire çıkıp geliyorlar yine. Sanki hiç gitmemişler gibi. Belki de bu yüzden mezarlık ziyaretleri ölülerden çok yaşayanlar için. İnsan biraz dua ediyor. Biraz konuşuyor. Biraz da kendi içini yokluyor. Ben de öyle yaptım bugün.
Sonra döndüm.
Hayat kaldığı yerden devam etti.
Arabalar geçti.
İnsanlar telaşla yürüdü.
Telefonlar çaldı.
Şehir bildiği gibi yaşadı.
Ama ben biliyorum ki bugün Topkapı'da, Şeyhülislam Sokak'tan her geçişimde olduğu gibi, sen de benimle yürüdün biraz.
Babalar günün kutlu olsun baba...
Allah'ın rahmeti üzerine olsun.
#GeceVardiyası #BabalarGünü #Topkapı #ŞeyhülislamSokak #Hatıralar
Bugün babalar günüymüş. Ben de kutlamaya geldim yanına.. Eskisi gibi değil tabii...
Bu kez çay yoktu.. Elini öpmek de ve bir şeyler anlatan sesin de...
Sadece sessizlik vardı.
Ve mezarlıklara mahsus o tuhaf sükûnet...
Dönerken düşündüm de... Bugün hikâyenin başladığı yerden de iki kere geçtim Topkapı'daki Şeyhülislam Sokak'tan... Hani şu her şeyin başladığı yerden...
İnsan bazı sokaklardan geçerken yürümüyor aslında. Hatıralarının içinden geçiyor. Ben de biraz öyle yaptım galiba. Çocukluğumdan geçtim. Gençliğimden geçtim. Senin sesinden geçtim.
Bir de fark ettim ki baba... İnsan yaş aldıkça babasını daha iyi anlıyor. hani bir klişe vardır: Çocukken güçlü buluyor. Gençken eleştiriyor. Biraz daha büyüyünce hak veriyor.
Ama en önemlisi de şu ki sonra bir gün geliyor... Soracağı sorular birikiyor. Ama soracak adam kalmıyor. Bugün mezarın başında en çok bunu düşündüm.
İnsan kayıplarına alışıyor diyorlar. Bence alışmıyor. Sadece yokluklarını hayatın içine yerleştirmeyi öğreniyor.
Bayramlarda...
Babalar günlerinde...
Bir sokak isminde...
Eski bir şarkıda...
Birdenbire çıkıp geliyorlar yine. Sanki hiç gitmemişler gibi. Belki de bu yüzden mezarlık ziyaretleri ölülerden çok yaşayanlar için. İnsan biraz dua ediyor. Biraz konuşuyor. Biraz da kendi içini yokluyor. Ben de öyle yaptım bugün.
Sonra döndüm.
Hayat kaldığı yerden devam etti.
Arabalar geçti.
İnsanlar telaşla yürüdü.
Telefonlar çaldı.
Şehir bildiği gibi yaşadı.
Ama ben biliyorum ki bugün Topkapı'da, Şeyhülislam Sokak'tan her geçişimde olduğu gibi, sen de benimle yürüdün biraz.
Babalar günün kutlu olsun baba...
Allah'ın rahmeti üzerine olsun.
#GeceVardiyası #BabalarGünü #Topkapı #ŞeyhülislamSokak #Hatıralar
Allah rahmeti ile muamele eylesin. Bizler yaşama tutunanlar böyle bir sevgiden hiç gitmemelerine ilişkin bir bencillik devşiriyoruz yaşanmışlıklarımız yarım kalanlar üzerine koparmamak tutunduğumuz yaşam ipinin bizim içinde bir gün son bulacağını ebe diyetin orada olduğunu bile bile. Onlarsız yaşamak zor geliyor doğal olarak yaşamın içinede aslında o boşluğu iliştiriyoruz. Şairin dediği gibi bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden çok seneler geçti dönen yok seferinden. Rabbim menzilini ve menzilimiz güzel eylesin Cennetten bir bahçe eylesin kabrini inşallah. Babalar candır ağrı dağı kadar bölük bırakır gidince yüreklerde tüm babalatın babalar günü kutlu olsun inşaallah.... Kalemine sağlık hocam. Eyyüp UÇAK
YanıtlaSilHüzünle ama tevekkül içinde okudum. Serin, sessiz, kuş cıvıltı bir kabristanda Onları anmak.... Tam bir teslimiyetle sadece Allah'ın baki olduğunu bilerek dualarımızı göndermek ve kabullenmek gökten gelen takdiri... O verdi O aldı... Tüm geçmişlerimizin ölmüşlerimizin mekanları Cennet olsun inşallah....
YanıtlaSil