Denetim Günlükleri: Denetim Bitmez

Denetim işi hep bir motivasyon günlüğüm…

Motivasyon motivasyon motivasyon…

Arkadaşlarını motive et…
Yönetimini motive et…
Ve en zoru da hep kendini motive et…

Savrulan bir gemideki kaptan gibi…

Zaman zaman kontrolü kaybeder gibi olursun ama her zaman bir yol bulursun kontrol etmeye…

Hepsi ayrı bir öyküdür denetimlerin…
Hazırlığından onayına, bildiriminden raporuna kadar…

Bazen kısıtlar teorisini hissedersin damarlarına kadar…
En harbisinden ve her anlamda kaynaklar kıttır…

En nihayetinde bir kişide kalır tüm yük: başkanda…

İç denetim başkanlığı zordur…

Yağmurlu bir gün gibidir…
Hani sabah uyanırsın ve yağmur vardır…
Yapmak istediğin her şeyi yağmurun altında yapmak zorundasındır…

Uzun, ıslak, gri bir gün…

Yağmuru seviyorsan iyidir aslında…

Sayfalara da geçer kimi zaman yağmur…
Bazen gözyaşlarına karışır…
Bazen gökkuşağına…

O mükemmel rapor

Takip edildiğini hissetmek başlı başına baskı unsurudur…

Düşlersin henüz kimsenin yazmadığı o mükemmel raporu…
Öyle bir şey varsa tabii…

İnancın tamdır…
O sadece A4 kağıda hapsolmuş bir metin değildir…

Anlam yüklü bir yaşam parçacısıdır…

İçinde insanlar vardır…
Birimler…
Hüzünler, çaresizlikler, neşeler…
Bırakıp da gidenler…
Tek başına tırmanılan tepeler…

Bir yaşam parçasıdır…

Eve dönebilmek

“Hayat pahalı” olduğundan parçası da öyledir…

Her rapor sürecini “eve dönüş” metaforuyla açıklarım ben…

Eve dönebilmek…
Başarmış bir şekilde, yeniden…
En fiyakalısından…

Evi kaybetmek tehlikesi hep vardır denetim elemanlığında…

Görevin hassasiyeti, rutin bir memurunkinden daha riskli kılar öyküyü…
Dede Korkut boylarındaki bitmeyen monamitlere benzer…

Dediğim gibi evi kaybetme tehlikesi de vardır…

Ama pusulan sağlamsa bu pek olmaz…
Gemi gezer dolaşır ve gene tanıdık limana gelir…

Ve eve gitmek üzere inersin…

Her iniş yeni bir başlangıcın özlemidir aslında…

Denetim bitmez…

#DenetimGünlükleri
#InternalAudit
#AuditHumor
#KamuİçDenetimi