Gece Vardiyası: Yaklaşmak Meselesi

Bugün bayram günlük…

Kurban Bayramı…

Arapça'da “kurb” yaklaşmak demekmiş… Düşündüm de galiba en büyük problemimiz tam da bu artık: yaklaşamıyoruz…

Aynı apartmanda yıllarca oturup birbirine selam vermeyenler… Bayram ziyaretini “wpden halledelim”e çevirenler… Kurbanı kesip gönlünü kesemeyenler… Birbirine yaklaşamayan insanlar…

Eskiden bayram sabahlarının başka bir kokusu vardı sanki… Kolonya… Yeni gömlek… Ve bambaşka bir atmosferi... Camiden dönen adamlar… Bir de evde o hiç bitmeyen telaş… 

Topkapı’da çocukluğumun bayram sabahları gelir aklıma bazen… Mahalle daha erken uyanırdı… Esenler otogarına doğru memlekete gitmeye çalışan insanların telaşı karışırdı sabahın serinliğine… Eline poşet sıkıştırılmış çocuklar… Apartman önünde bekleşen takım elbiseli babalar… Bir yandan kurbanlık telaşı, bir yandan akraba hesabı…

Bir de mahallede herkesin birbirini tanıdığı o eski zaman hissi…

Şimdi her şey biraz daha steril… Biraz daha sessiz… Biraz daha “hallederiz” gibi… 

Ama gene de bayramın tam ortasında insana dokunan bir taraf kalıyor günlük… Sabah erkenden balkona çıkan bir teyze… Sokağı seyreden bir dede… Memlekete gidemeyen biri… Mezarlık dönüşü  sessizleşen bir aile… Ve artık bazı insanların yalnızca hatıralarda kalması… Mesela bayram sabahı evin içinde yankılanan babanın sesinin artık duyulmaması… Kapıdan girişini beklediğin… Kurban telaşına karışan o tanıdık sesin eksikliği… İnsan bayramlarda kayıplarını daha başka hissediyor galiba… Çünkü bayram biraz da yokluğu görünür kılıyor…

Ve garip şekilde bütün bunların arasında hâlâ bir yakınlaşma ümidi…

Belki de bayramın en güzel tarafı bu… 

Tam başaramasak bile yaklaşmaya çalışıyoruz…

İnsanlara…

Hatıralara…

Mahallelere…

Kendimize…

Dar-ı bekaya göç eylemişlere…

Ve biraz da Allah’a…

Gerisi zaten uzun hikâye günlük…

Bayramınız mübarek olsun.

#GeceVardiyası #KurbanBayramı #Topkapı #Esenler #Mahalle #Nostalji #ŞehirHikayeleri #Hatıralar
#Aidiyet #Yaklaşmak #Kurb #İnsanManzaraları