Kayıtlar

atikvalde'den atikali'ye

Resim
"iftardan önce gittim atik-valde semtine, kaç def'a geçtiğim bu sokaklar, bugün yine, sessizdiler. fakat ramazan mâneviyyeti bir tatlı intizâra çevirmiş sükûneti..." yahya kemal bu şiirinde üsküdardan bakmaktadır istanbula.. ama nedense ben bu şiiri okuduğumda aklıma fatihteki atik ali mahallesi gelir.. ahmet rasim lisesi, nişanca ve oradan vardığımız fevzi paşa caddesinden karşıya geçip de hırka-i şerif caminin yanından uzanıp keçeciler caddesinden, o dar, eski evlerle ve metruk çeşmelerle süslü o tarihi caddeden geçerek kahılbağı (sonradan adı kahılbaşı) sokağına ulaştığımız o günler hatırıma gelir.. bu gezilerimde ben henüz daha 8-10 yaşımdayımdır ve yanımda ya annem ve teyzemler ya da dayım vardır.. eğer teyzemler ve annem varsa yanımda bu demektir ki çarşamba pazarından geliyoruzdur.. yok eğer dayım varsa o gün cumartesidir ve dayımın cumartesi günleri yarım gün çalıştığı işine gitmişimdir ve beraber eve dönüyoruzdur.. aslında belki de böyle hisse...

bugün 23 nisan

Resim
bugün 23 nisan neşe doluyor insan.. bu eski ama eskimeyen replikle yankılandı bu ay dimağım, günlüğüm.. bu ay diyorum keza TRT çekmiş olduğu ya istiklal ya ölüm dizisiyle adeta 23 nisanı bir ay önceden kutlamaya başlamıştı.. pek dizi seyretmeyen biri olmama rağmen ilgimi çekti ve izledim.. konu İ stanbul'un işgalinden TBMM’nin açılışına kadar geçen sürede yaşananlardı.. oyunculuk açısından beğendiğim, heh tam da bu dediğim performans da vardı, sakil bulduklarım da.. yine şehir sahneleri (İstanbul ve Ankara) gerçekçi geldi..   şu an bunların yani teknik eleştirilerin pek bir önemi yok aslında.. önemli olan verdiği mesajdı ve bence hedefini buldu..            Mim Mim (MM) Cemiyetinin Arması beni diziye bağlayan karakter Topkapılı (Cambaz) Mehmet Bey’di.. çok önemli bu karakterin yıllar sonra hatırlanıp başrollerde canlandırılması beni çok mutlu etti.. çok mes’udum yaani günlük..😆 neden diyecek olursan “demir” lakaplı Topkapılı Mehmet Beyin ...

coronanın düşündürdükleri: ne umduk ne bulduk?

Resim
kimilerine göre tarihe tanıklık eden günlerden geçiyoruz günlük.. çok farklı şeyler söyleyenler var.. milattan önce milattan sonra nın yerini coronadan evvel ve sonraya vardıranları bile okuyoruz.. hayal kırıklığının bini bir para kiminde.. neymiş efendim 2020’lerde uçan arabaları deneyimleyeceğimizi düşünüyorlarmış da karşımıza “nasıl el yıkanır” adlı kamu spotları çıkmışmış.. geleceğe yönelik tahminler de birbirinden çok ayrı.. kimisi –komplo teorisi bağlamında- olayın insan işi bir virüs olduğu ve de dünyayı tek bir devlet haline getirmek isteyenler tarafından geliştirildiği iddiasında.. kimi ise olup bitenin ardından daha milliyetçi-devletçi üniter modellerin güçleneceğini söylüyor.. oldukça uç görüşler var yani.. ben ne mi düşünüyorum?.. tabii ki önemli olan benim ne düşündüğüm günlük😉, teşekkür ederim.. bu doğal bir gidişat gibi geliyor bana.. 80’lerde başlayan, milenyumla hızlanan anlayışın bir uğrağı yani.. evet bu olayın arka planında ekabirlerin sık sık dem vurdukları v...

iç denetçiler sadece maske takmıyor

Resim
iç denetçilerin corona tarzı durumlarda üstleneceği rol adlı bir makale okudum günlük.. çalışmanın yazarı IIA başkanı chambers idi.. başkan özetle; iç denetçiler bu tür durumlarda sadece maske takmakla iktifa etmemeli.. aktif bir rol almalı diyor.. nasıl yani dersen: riskleri değerlendirmede ve iş devamını sağlayacak süreçlerin değerlendirilmesinde yönetime yardımcı olmalı diyor başkan.. gelelim bize.. biz ne yaptık sevgili günlük.. önlemlerle ilgili önerilerimiz sorulduğu anda hemen chambersın belirttiği vecibeyi yerine getirdik.. ve yönetime yapılanları özetleyen; öğrenci ve personel hakkındaki önerilerimizi içeren bir rapor sunduk.. bunlardan epey bir kısmı hayata geçti diyebilirim.. özellikle iç kontrol standartları bağlamında kritik görevlerde yedek personel bulundurulmasını salık verdik.. toplantıların askıya alınmasına, münavebeli çalışma mantığına vurgu yaptık.. bu bağlamda esnek çalışma biçimlerine geçilmesi yönünde –diğer üniversite ve kurumlarla- çaba gösterilmesini önerd...

coronanın düşündürdükleri

Resim
yeni corona virüs bir sürü çağrışım yaptırdı bende günlük.. ahh günlük.. güzel yüzlü, iyi günlük.. ilk evvela yitirdiğimiz şeyleri düşündüm.. huzur içinde bir yerden bir yere gitme.. marketlere girip çıkma.. arkidişlerle bir akşam üstü bir yerlerde rahatlıkla takılma gibi alelade şeyleri.. işe gidince elini yıkamadan bilgisayarı açabilme lüksünü.. çekinmeden aksırmayı tıksırmayı.. burnunu silerken kimsenin sana bir pislikmişsin gibi bakmadığı zamanları .. metroda balık istifi "giderkene" 😆 salgın hastalık diye bir şeyin aklının ucundan bile geçmemesini.. kolonyayı ara sıra kullanmayı.. yaşlı olan büyüklerinin yanına rahatlıkla –onlara virüs bulaştırır mıyım acaba korkusu olmaksızın- gidip gelmeyi.. öpüşmeyi.. sarılmayı.. bir bardak çay içerken enfeksiyon bulaşma riskini düşünmemeyi.. kalabalıktan korkmamayı.. yabancı birini görünce irkilmemeyi.. boğaz ağrısından korkmamayı.. yaaa gördün mü günlük işte.. insan ne basit şeyleri özler bazı zaman olur da.. sonra komplocu t...

yol ayrımı: performans mı mesai mi?

Resim
günlükçüğüm.. zaman zaman boş uğraşılar peşinde olduğumuzu düşünüyorum.. düne göre dolu, bugün için tartışmalı gelecekte ise hepten anlamsız mevzuların yani.. misal mesai olayı.. dünün dünyası için çok mühim bir şeydi doğru.. memurun, işçinin 8-5 işinin başında olması..  bugün ise afalladık acaba dedik.. çünkü artık 80’lerde 90’larda değildik.. (gerçi beni bıraksan hep o dönemlerde kalmak isterdim ya o ayrı konu 😭 ) ayrıca bilgisayar teknolojileri her yeri kuşatmıştı.. başka çalışma biçimleri ortaya çıkmıştı.. 90'larda ders olarak – arif yavuz hocadan , esnek çalışma ve endüstri ilişkilerine etkisi adıyla- okuduğumuz mevzular şimdilerde gerçekti artık.. en azından yurt dışındaki uygulamaları izleyebiliyorduk.. sonra startuplar (yemek sepeti gibin şeyler yani) patlak verdi.. çok farklıydılar mesai gibi arkaik kavramlar önemsizdi bu organizasyonlarda.. tek bir gerçek vardı: performans .. işini nerede, nasıl yaptığınla ilgilenmiyorlardı.. mekânsal bir takıntı yoktu bu iş model...

fenere ışık olmak için derhal toz ol...

Resim
ersonun pek mattah bir antrenör olmadığı belliydi ya sevgili günlük.. o ayrı.. ancaaak coco yu alıp küme düşmenin eşiğine geldikten sonra kovmak ve de bizim ersoyu –çok bilmişlerin istemiyle ve de asla yabancı antrenör gelmeyecek, böyle bir şey olursa aykuttan başkası olmayacak demesine rağmen- getirmek neyin nesin hiç anlam veremedim.. burada bir hinlik mi var acep.. yani "işte istediniz getirdim öyleyse başarısızlıktan ben sorumlu değilim" anlayışı mı hüküm ferma, doğrusu anlam veremedim.. böyle bir şey varsa çok ayıp hani.. ya da en azından ucuz..  ya alınan "fitbolculara" ne demeli?.. kazma stoper bozuntularına, yeteneksiz ortasahaya ve bal yapmayan forvete.. arada alınıp oynatılmayan stopere.. ve futbol oyun kurallarından zerrece nasiplenmemiş –dünya penaltı yaptırma şampiyonu- jailsona, alman bozuntusu sarı kafaya, nebil(ir) dirara, eskiciye versen naylon tas alamayacağın tolgay, tolga, serdara (bir zamanlar sol kanatta halil İbrahim vardı nedense bu tür ...