Kayıtlar

denetim günlükleri: entegre raporlama bizim işimiz!

Resim
bugün Türkiyede entegre raporlama adlı raporun lansmanına* katıldım günlüğüm.. lansman amma da havalı kelime ha.. neyse şimdi etimolojik tartışmalara girmek niyetinde değilim seninlen.. zaten girsem nolur hep sen kazanıyorsun.. onun için uzak duruyorum bundan.. ne demişler “lugatta pehlivanlık olmaz!”.. ne zamandır bu entegre rapor olayı ilgimi çekiyordu.. bugünkü etkinlik bu bakımdan iyi geldi.. ve tabii ki hemen iç denetimi düşündüm.. iç denetim ve entegre raporlama.. nasıl bir örtüşme olabilir.. daha evvel bu konuyla ilgili arkadaşım Şafak Ağdeniz’in (muaaasssebe denetmeni devrelerimden Serkan kardeşimin eşi) yazdığı entegre raporlamada iç denetimin rolü* adlı oldukça başarılı ve çok faydalandığım bir makalesini okumuştum.. işte bugünkü program okumalarımı büyük ölçüde destekledi.. ve şu kanaata vardım: entegre raporlamada (özellikle danışman olarak) mutlaka iç denetçiler de yer almalı.. çünkü bu rapor adeta “gelişmiş bir faaliyet raporu”.. ancak bir farkı var: değer analizi olduk...

bu kentte aşk: ee şimdi ne olacak?

Resim
"Geçmiş değil bugün gibi  Yaşıyorum hala seni  Sen hep benim yanımdasın  Gündüzümde gecemdesin  Çalınmasın söylenmesin  Sen benim şarkılarımsın"   tavşana... "ee şimdi ne olacak" dedin.. giderken.. biterken.. bir başka boyutu daha var mı? acının sonlandığı bir uğrak.. zamanı yutan bir kara delik gibi tüm hüznü emen bir anafor.. o an sokaktaki kimsesiz bir kediyi düşündüm aslında, tüm bunlardan daha basit olaraktan.. artık sevilmeyen, fırlatılıp atılan bir kimsesiz kediyi.. yiyecek bulmak zorunda olan, alışkanlıklarının çok ötesinde bir yaşama mahkum edilen bir yalnız kediyi.. yaşam, mutluluk, ayrılık ve ölüm hepsi aynı ağızdan çıkıveriyor.. havayla buluşuyor.. bir sihir mi yoksa bu.. bir nefeslik dinlenmelik.. ayrılığın vurduğu bu akşamda öylece yürüdüm senin yönüne sırtımı dönmeye cesaret edemedim.. belki de kıyamadım.. her şeye rağmen ya da hiçbir şeye rağmen.. ee şimdi ne olacak? beni bırakmadın çünkü zaten hiç birlikte değildik ki.....

denetim günlükleri: yapıcı tatminsizlik bir avantaj ama nasıl?

Resim
geçen gün değindiğim “yapıcı tatminsizlik” bahsinden devam edecek olursak.. sevgili günlük, şimdi “tamam ama bunları nasıl yapabiliriz” dediğini duyar gibi oluyorum.. tamam da kurumlarımızda örneğin üniversitede ayniyattır, satın almadır, inşaattır, maaştır.. bunlar yerine kurumun ana faaliyet konularında –ki üniversitede bu eğitim ve bilimsel faaliyetler oluyor- denetimi yapabilecek selahiyete nasıl ulaşacağız? tabbi ki öncelikle bilimsel anlamda bu süreçleri denetleyebilecek yeterliliği haiz olmak gerekiyor.. aslında mevzuatta yeri var ancak güdük doğmuş.. İç denetçi adayları belirleme, eğitim ve sertifika yönetmeliğinin 6/b-3 bendinde “Araştırma görevliliğinde geçen süreler dahil olmak üzere, doktora unvanını almış öğretim elemanı olarak en az sekiz yıl” çalışmış olanların sınava girme şartını sağlayabileceği ifade edilmiş.. şimdi bir akademisyen düşünelim.. doktor olmuş ve toplam sekiz yıldır hoca ve biz diyoruz ki şimdi sen sınava girebilirsin.. ve eğer kazanırsan hocalıktan i...

denetim günlükleri: yapay zeka ve biz

Resim
Cuma günü kidderimiz güzel bir etkinlik tertip etti.. medicalparkın evsahipliğinde istanbulda ankaradan (idkk, ankara sosyal bilimler üniversitesi) üstatların da katılımıyla faydalı bir gün geçirdik ve dahi müstefit olduk.. antre parentez 2018 içinde istanbulda 6 etkinlik düzenleyen kidder yönetimini tebrik ederim.. programın ana konusu yapay zeka ve iç denetimdi.. önce Bakırköy belediyesinde şimdiyse i vay’da (E&Y) da iç denetçi olarak çalışan Gökhan Polat tarafından gerçekleştirilen sunum oldukça etkileyici ve bilgilendiriciydi, bu vesileyle kendisine teşekkür ederim.. ayrıca bir parça da (robotlar mesleğimizi elimizden alır mı?. ve hatta daha ileri gidip canımıza kast ederler mi? bağlamında) korkutucu idi.. her neyse bayağı bir şeyler öğrendik.. ancak kafama bir husus takıldı.. şimdi bütün bu olgular yani yapay zeka, artırılmış gerçeklik, makine öğrenmesi, (ilk kez Gökhan Beyden duyduğum) süreç madenciliği, sonra veri madenciliği, big data anladığım kadarıyla bizi iki bağlamda...

müzik üzerine: bir düet alırım

Resim
düetler her daim dikkatimi çekmiştir.. bir parçayı ayrı ayrı başarılı söyleyenlerin birlikte daha etkileyici bir performans göstermelerine çoğumuz şahit olmuşuzdur.. bazen de solist sayısı alır başını gider.. Paul  McCartneyin "hey jude" olayında olduğu gibi önüne gelen kapar mikrofonu ve höykürür.. bir de "we are the world we are the children"daki gibi sosyal sorumluluk düetleri vardır.. buna karşılık berbatlar da az değildir hani..  zaman zaman çok etkileyici bir şarkıyı acaba başka kim söylemiş diye müzik sitelerini karıştırırken çok sayıda düete denk geldiğimi söyleyebilirim.. ve şu sorunun kaçınılmaz olarak beynimde belirdiğini de: müzikle uğraşsaydım.. kimle ve hangi şarkıda düet yapardım? mutlak bazı şarkıcılarla düet yapmak isterdim.. (ve tabii ki de bunların arasında safiye soyman-faik öztürk ikilisi yer almazdı.. ki zate bunlar iki kişi yani dü..😆) kimle ve hangi şarkı sorusuna ise şu cevabı verebilirim: haluk levent ile elfida, emre aydınla alıştım s...

bu kentte aşk: beni sevmediğin zamanlar

" Her şey seninle güzel yolda yürümek bile Olmayacak düşlerin peşinde koşmak bile Her şey seninle güzel bu toprak bu taş bile İçimdeki bu korku gözümdeki bu yaş bile" işte öyle yine istanbuldayım.. sabahları erken kalkıyorum.. vapura biniyorum yine.. bazen çay bazen salep içiyorum.. karaköydeki iskelede uğradığımız pastaneden ay çöreği alıyorum bazen binmeden önce.. sonra martılarla dolu boş güvertede öylece oturuyorum.. çizilmiş bir hayatı oynuyorum.. acaba diyorum daha sürer mi.. ne kadar gider bu şimdiki zaman kalıbındaki halet-i ruhiyem.. her yeri ayrı sen kokuyor vapurun.. içerdeyken güverteyi özlüyorum.. çocuk gibi koşuyorum aniden.. insanlar bakıyor.. kokuyu kaçırmak istemiyorum.. takip ediyorum.. elimde çay var sırtımda çantam.. hep dalga geçtiğin "ne taşıyorsun" dediğin çanta.. bir şeyler taşıyorum sırtımda.. inan kalbimde taşıdığımdan daha ağır değil.. havalar gittikçe soğuyor.. içimi kapatıyorum.. içimdeki soğuğun ortamı büsbütün üşüteceğinden k...

denetim günlükleri: denetim programı süreci 2

Resim
(önceki yazıdan devam) ... plan ve programla ilgili olarak gerekli bilgileri oldukça bilimsel bir şekilde nitel- nicel tartışmaların sonucunda toplayan birimler için bundan sonraki süreç üst yöneticinin onayını almaktır.. bu bölüm zaman zaman ciddi olaylara gebedir.. program hazırdır.. sevindirik olmuşsunuzdur.. ancaaaaak bir endişeniz vardır: programım onaylanacak mı?😟 iç denetimin ilk fetih yıllarında sırf bu süreçle ilgili hatırı sayılır gaza hikayeleri dinledik.. bilmiyorum hepsinin hakikati var mı ama bunlar denetçi insanını kah yine de şahlanıyor aman (?!) gibisinden gaza getiren kah “o ha yani bu kadarı da olmaz” şeklinde heyecana ve dahi helecana sevk edecek türden menkıbelerdir.. misal: memleketin bir yerinde programı onaylamayan iç denetçi mahkemeye dava açmış.. ve hay aksi mahkeme iç denetçiyi haklı bulmuş!.. ya da üst yöneticinin programı bir türlü onaylamamasına içerleyen iç denetçimiz yöneticisinin arabasının önünü keserek “niye imzalamıyorsun gardaşım” şeklinde hesap...